Στη Θεσσαλονίκη δοκιμάζεται το μέλλον διακυβέρνησης της δημοκρατικής παράταξης - κεντροαριστεράς

Ίσως, με μια πρώτη και επιφανειακή ανάγνωση, κάποιος θεωρήσει ότι η μάχη για τη διεξαγωγή τοπικού δημοψηφίσματος για το Μητροπολιτικό Πάρκο της ΔΕΘ είναι ένα στενά αυτοδιοικητικό ή πολεοδομικό ζήτημα. Φαίνεται σαν άλλη μια συνηθισμένη τριβή ανάμεσα σε ενεργούς πολίτες και τη δημοτική αρχή. Όμως, η πραγματικότητα είναι πολύ πιο βαθιά και εξόχως πολιτική. Αυτό που συμβαίνει σήμερα στη Θεσσαλονίκη αποτελεί το πραγματικό πεδίο δοκιμασίας για το αφήγημα της αυριανής, προοδευτικής διακυβέρνησης. Οι κινήσεις των πολιτών που συσπειρώθηκαν γύρω από το δημοψήφισμα δεν είναι τυχαίες. Αποτελούν τον πυρήνα της δημοκρατικής ευαισθησίας: ανθρώπους που νοιάζονται για την οικολογία, που υπερασπίζονται τον δημόσιο χώρο και που απαιτούν θεσμικό έλεγχο απέναντι στην αυθαίρετη επιβολή των κανόνων της αγοράς. Είναι, δηλαδή, η φυσική κοινωνική βάση στην οποία απευθύνεται η κεντροαριστερά. Ποια είναι, όμως, η απάντηση που λαμβάνουν αυτοί οι πολίτες; Αντί για ανοιχτό διάλογο και σεβασμό στην αδιαμφισβήτητη βούληση 23.000 δημοτών, βρίσκονται αντιμέτωποι με γραφειοκρατικά προσχήματα. Ακόμη χειρότερα, αντιμετωπίζονται με αλαζονεία, ειρωνεία και μια προσβλητική απαξίωση από παραδοσιακά στελέχη του ΠΑΣΟΚ, τα οποία σήμερα κατέχουν κομβικές θέσεις εξουσίας στη Διοίκηση του Δήμου Θεσσαλονίκης. Ακούγεται οξύμωρο, αλλά φαίνεται πως οι ίδιοι άνθρωποι που στο όνομα της παράταξης επικαλούνται τη δημοκρατική συμμετοχή, όταν συμμετέχουν στην τοπική εξουσία, συμπεριφέρονται ως οι πιο άτεγκτοι γραφειοκράτες, εχθρικοί προς κάθε μορφή άμεσης δημοκρατίας, όπως άλλωστε έκανε και το ΠΑΣΟΚ στην καθεστωτική του περίοδο, που ουδέποτε θεσμοθέτησε δημοψηφίσματα, αλλά πριμοδότησε την ενισχυμένη αναλογική, την εξάληψη κάθε ουσιαστικού ελέγχου της εξουσίας. Όσα δηλαδή απορρίψαμε στην προηγούμενη Διοικηση του Δήμου και μεμφόμαστε τη σημερινή διακυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, επιζητώντας την αυριανή δημοκρατική κεντροαριστερή διακυβέρνηση. Αυτή η στάση δεν προσβάλλει απλώς τους πολίτες της Θεσσαλονίκης. Σκάβει, μέρα με τη μέρα, τα θεμέλια της ίδιας της παράταξης. Την ώρα που το ΠΑΣΟΚ εκκινεί κεντρικές θεσμικές διαδικασίες με διακηρυγμένο στόχο να πρωτοστατήσει σε μια αυριανή προοδευτική διακυβέρνηση της χώρας, η εικόνα των τοπικών του στελεχών ακυρώνει το κεντρικό αφήγημα στην πράξη. Το κρίσιμο ερώτημα πλέον ξεφεύγει από τα όρια της πόλης και απευθύνεται απευθείας στην κεντρική ηγεσία του κινήματος: Πώς περιμένει η δημοκρατική παράταξη να πείσει τους πολίτες ότι αποτελεί τη σύγχρονη, προοδευτική εναλλακτική για τη χώρα, όταν τα δικά της στελέχη σε θέσεις ευθύνης ακυρώνουν τη φωνή 23.000 πολιτών πίσω από νομικίστικα τεχνάσματα; Τι είδους προοδευτική διακυβέρνηση οραματιζόμαστε, όταν η οικολογική ευαισθησία και η υπεράσπιση του δημόσιου χώρου αντιμετωπίζονται από παραδοσιακά μας στελέχη ως "ενόχληση"; Ποια είναι η επίσημη, θεσμική στάση που θα κρατήσει το κίνημα απέναντι σε αυτές τις πρακτικές; Η σιωπή της κεντρικής ηγεσίας μπροστά στην αλαζονεία των τοπικών της εκπροσώπων δεν είναι ουδετερότητα. Είναι αποδοχή. Και στη Θεσσαλονίκη, η προοδευτική διακυβέρνηση κινδυνεύει να χάσει την αξιοπιστία της πριν καν ξεκινήσει.